Dziś jest: Niedziela, 20 Maja 2012
Tu jesteś:
  •  dwumiasto.pl
  •  Imprezy
  •  45. FPP - Inauguracja 35. sezonu artystycznego Polskiej Filharmonii "Sinfonia Baltica"

45. FPP - Inauguracja 35. sezonu artystycznego Polskiej Filharmonii "Sinfonia Baltica"

Data rozpoczęcia: 13/09/2011 7:00 pm
Data zakończenia: 13/09/2011 10:00 pm
Miejsce: Polska Filharmonia Sinfonia Baltica w Słupsku
Ceny: Bilety: 30 zł, karnet: 120 zł

MONIKA SIKORSKA-WOJTACHA (1, 2)
HUBERT SALWAROWSKI (2)
Henryk Mikołaj Górecki: Koncert na fortepian op. 40
Wolfgang Amadeus Mozart: Koncert Es-dur na dwa fortepiany K. 365

BOHDAN JARMOŁOWICZ - dyrygent

Orkiestra Polskiej Filharmonii „Sinfonia Baltica” w Słupsku
FILIP WOJCIECHOWSKI TRIO:
FILIP WOJCIECHOWSKI – fortepian
PAWEŁ PAŃTA – kontrabas
CEZARY KONRAD – perkusja
oraz HENRYK MIŚKIEWICZ – saksofon (gościnnie)
Krzysztof Komeda / Bohdan Jarmołowicz: „Komeda in memoriam”

BOHDAN JARMOŁOWICZ - dyrygent

Orkiestra Polskiej Filharmonii „Sinfonia Baltica” w Słupsku

Bilety: 30 zł, karnet: 120 zł

MONIKA SIKORSKA-WOJTACHA studia pianistyczne rozpoczęła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, w klasie prof. Władysława Kędry a ukończyła w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w klasie prof. Bolesława Woytowicza.
Jest laureatką I Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego (1970), IV Konkursu na Stypendia Artystyczne im. F. Chopina (1972), Estrady Młodych VII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1974).
Prowadzi czynne życie koncertowe występując z recitalami, koncertami symfonicznymi i kameralnymi na terenie kraju i za granicą (m.in. Czechy, Węgry, Ukraina, Francja, Włochy, Niemcy, Hiszpania, Japonia).
Dokonała wielu nagrań radiowych (w tym archiwalnych) i telewizyjnych. Nagrała płytę z utworami fortepianowymi B. Woytowicza (12 Etiud, 3 Tańce Polskie, 2 Mazurki) dla firmy Acte Prealable. Współuczestniczyła również w nagraniu CD z utworami R. Twardowskiego (Mała Sonata, Muzyka koncertująca).
W repertuarze posiada utwory literatury fortepianowej od muzyki klawesynistów po awangardę. W kręgu jej zainteresowań naczelne miejsce zajmuje twórczość fortepianowa W.A.Mozarta i C.Debussy'ego.
Również muzyka polska cieszy się jej szczególnym zainteresowaniem - od twórców ery przedchopinowskiej (M. Szymanowska, F. Dobrzyński) poprzez kompozytorów przełomu XIX i XX wieku (L.Różycki, K. Szymanowski) do muzyki współczesnej. W tej ostatniej dziedzinie posiada liczne prawykonania (m.in. I Sonata fortepianowa P. Radko, Concertino na fortepian i orkiestrę smyczkową J. W. Hawela, I i II Sonata fortepianowa A. Hundziaka). Jest pierwszą wykonawczynią, po pół wieku zapomnienia, Koncertu fortepianowego M. Spisaka. Wykonuje również muzykę oratoryjną i kantatową napisaną na fortepian i zespoły wokalne (m.in. „Mała Msza Uroczysta” G. Rossiniego, „Pieśni cygańskie”, "Liebeslieder" J. Brahmsa).
Nie stroni od niekonwencjonalnych form prezentacji muzyki poprzez samodzielne prowadzenie koncertów, w tym również dla dzieci, z którymi potrafi nawiązać znakomity kontakt.
Współpracuje z wieloma muzykami i zespołami kameralnymi (m.in. z Kwartetem Śląskim, z pianistami Joanną Domańską i Hubertem Salwarowskim).
Poza działalnością artystyczną zajmuje się pedagogiką jako profesor zwyczajny w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. W tej uczelni pełni również funkcję Kierownika Katedry Fortepianu. W gronie swoich uczniów i absolwentów posiada laureatów konkursów krajowych i międzynarodowych (E. Kupiec, W. Stysz, B. Karaśkiewicz, M. Baczewska, J. Florczyk, P. Grelowski). Ma pod opieką dydaktyczną także uzdolnioną młodzież ze średniego szkolnictwa muzycznego. Poza tym uczestniczy w pracach jury wielu konkursów krajowych i zagranicznych oraz prowadzi liczne konsultacje, kursy i warsztaty pianistyczne.
Jest odznaczona Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi.

HUBERT SALWAROWSKI - Pianista, urodzony 13 maja 1978 w Opolu.Syn dyrygenta Jerzego Salwarowskiego.

Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 7 lat. Ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Katowicach u Ireny Kryszczukajtis (fortepian), uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Następnie studiował grę na fortepianie pod kierunkiem Andrzeja Jasińskiego w Akademii Muzycznej w Katowicach, którą ukończył również z wyróżnieniem. Dzięki stypendium The Juilliard School w Nowym Jorku, odbył dwuletnie studia podyplomowe w mistrzowskiej klasie Oxany Yablonskiej (dyplom w 2004). Później - będąc stypendystą Ministra Kultury w ramach programu "Młoda Polska" - kontynuował naukę w Letniej Akademii Wyższych Studiów Gry Fortepianowej w Merano we Włoszech u Lwa Natochennego.

Swoje umiejętności pianistyczne doskonalił na kursach w Dusznikach-Zdroju (Tatiana Szebanowa), w Academii Musicale Chigiana w Sienie (Paul Badura-Skoda, Michele Campanella i Joaquín Achúcarro), w Buckow i Puigcerdzie (Oxana Yablonskaya).

Jest laureatem głównych nagród krajowych i zagranicznych konkursów, m.in. w 1995 - I nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. Marii Canals w Barcelonie, w 1999 - Estrady Młodych na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, w 2001 - I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Cantu we Włoszech, w 2003 - I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Puigcerdà w Hiszpanii.

Był stypendystą Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci, czterokrotnie Ministra Kultury i Sztuki oraz Prezydenta Miasta Katowic. Trzykrotnie nominowany do "Paszportu Polityki" oraz uhonorowany koncertem w Filharmonii Narodowej w Warszawie.

Hubert Salwarowski występuje z recitalami w kraju i za granicą m.in. na Ogólnopolskim Festiwalu Współczesnej Twórczości Muzycznej dla Dzieci i Młodzieży "Do-re-mi" w Łodzi, festiwalu "Tydzień Talentów" w Tarnowie, Międzynarodowym Letnim Festiwalu "Muzyka i Architektura" w Toruniu, Międzynarodowym Festiwalm Letnim w Busku-Zdroju, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwalu Muzyki Kameralnej "Wieczory w Arsenale" we Wrocławiu, Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju i Mariańskich Łaźniach, Międzynarodowym Festiwalu Krajów Nadbałtyckich "Probaltica", Festiwalu Flandryjskim w Belgii, Festiwalu Letnim w Toledo i Puigcerdà, Festiwalu Pianistyki w Gandii, Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym "Meranofest" w Merano.

W wieku 17 lat zadebiutował jako solista w koncercie symfonicznym. Od tego czasu współpracuje z polskimi i zagranicznymi orkiestrami, m.in. w Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Orkiestrą Filharmonii Bałtyckiej, Orkiestrą Filharmonii Częstochowskiej, Orkiestrą Filharmonii Podlaskiej. Koncertował w Czechach, Hiszpanii, we Włoszech, w Szwecji, Belgii, Austrii, Niemczech, Egipcie, Syrii, Stanach Zjednoczonych i na Tajwanie. W lutym 2002 odbył tournée z Junge Philharmonie Köln, dając dwanaście koncertów, m.in. w filharmoniach w Kolonii, Düsseldorfie, Hamburgu, Bremie i Monachium (grał "2. Koncert fortepianowy c-moll" Sergiusza Rachmaninowa). W 2007 nawiązał współpracę artystyczną z wiolonczelistą Michałem Dmochowskim, która zaowocowała udziałem w koncertach na festiwalach w Hiszpanii oraz podczas kursów prowadzonych przez rosyjską wiolonczelistkę Natalię Szachowską.

Hubert Salwarowski dokonał nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. W 2002 ukazała się jego płyta kompaktowa, wydana przez wytwórnię DUX, zawierająca nagranie "3. Koncertu fortepianowego C-dur" Sergiusza Prokofiewa z Filharmonikami Szczecińskimi i "1. Koncertu fortepianowego d-moll" Johannesa Brahmsa z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, oba pod batutą Jerzego Salwarowskiego. Krążek ten otrzymał nominację do nagrody "Fryderyk 2003". W 2005 firma DUX wydała drugą płytę artysty, tym razem solową, na której znalazły się: "3. Sonata fortepianowa" op. 5 oraz 4 ballady z op. 10 Brahmsa.

Od 2009 jest prezesem Stowarzyszenia "Pro Bono Musicae".

W lipcu 2008 Hubert Salwarowski wygrał konkurs na stanowisko asystenta w Katedrze Fortepianu w Akademii Muzycznej w Katowicach.

FILIP WOJCIECHOWSKI - urodził się w 1970 roku w Poznaniu. W latach 1989-1994 studiował w Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Bronisławy Kawalli oraz na studium podyplomowym u prof. Jana Ekiera. Jest również absolwentem (dyplom z wyróżnieniem) Konserwatorium für Musik und Theater w Szwajcarii w klasie fortepianu Tomasa Herbuta i kameralistyki Bruno Canino. W trakcie edukacji pianistycznej wspierany był radami artystycznymi tak wybitnych pianistów jak: Krystian Zimerman, Murray Perahia i Paul Badura-Skoda. Jest laureatem wielu nagród na prestiżowych konkursach pianistycznych m.in.: w Paryżu (Konkurs im. Clauda Kahna w 1990), w Darmstadt (Europejski Konkurs Chopinowski w 1992), Fribourg (Konkurs Piamo 80, 1997) oraz w Warszawie, gdzie otrzymał nagrodę specjalną na XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Chopina w 1995 roku. Był stypendystą: Ministerstwa Kultury i Sztuki, Towarzystwa im. Chopina w Warszawie, firmy Yamaha. Otrzymał Medal Młodej Sztuki w Poznaniu, a także nagrodą specjalną ufundowaną przez polskiego pianistę Andrzeja Wąsowskiego. Występuje w większości krajów świata m.in. USA, Anglii, Niemczech, Francji, Szwajcarii, Kuwejcie i w tak renomowanych salach jak: Filharmonia Berlińska, Konzerthaus w Berlinie, Studio S1 im. Lutosławskiego w Warszawie. Bierze udział w wielu festiwalach muzycznych m.in.: Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwalu Paderewski in Memoriam w Warszawie, Festiwalu im. Czifry w Senlies. W dorobku artystycznym posiada nagrania dokonane dla Polskiego Radia i Telewizji oraz wytwórni płytowych m.in. japońskiej Denon, polskiej Starling, Dux oraz niemieckiej Sächsische Tonträger. Jest również uznanym pianistą jazzowym. Występuje w swoim trio jazzowym, które zdobyło nagrody w kraju i zagranicą m.in. (I Nagroda w Krakowie – Jazz Juniors 1990) i nagroda specjalna w Hoeilart w Belgii. W roku 2000 zespół nagrał w Berlinie dla niemieckiej wytwórni płytę Classic Jazz z jazzowymi transkrypcjami utworów muzyki klasycznej w aranżacjach lidera, oraz w roku 2003 Romantic Meets Jazz z gościnnym udziałem Roberta Majewskiego (trąbka). Jako pianista jazzowy Filip Wojciechowski występował w kwartecie Zbigniewa Namysłowskiego, koncertował również z Krzesimirem Dębskim, Urszulą Dudziak, Gary Guthmanem, Bobem Wilberem i Richardem Galiano. Od roku 1999 prowadzi działalność pedagogiczną w I Katedrze fortepianu w Akademii Muzycznej w Warszawie. Od roku 2002 Filip Wojciechowski rozpoczął współpracę z niemieckim wydawnictwem muzycznym Ostinato-Musik, gdzie publikowane są jego kompozycje i transkrypcje muzyki klasycznej.

PAWEŁ PAŃTA ukończył Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie w klasie kontrabasu Andrzeja Mysińskiego oraz Studium Jazzowe przy ul. Bednarskiej u Zbigniewa Wegehaupta. W 1994 r. rozpoczął współpracę z Polską Orkiestrą Radiową. W 1995 r. był członkiem Gustav Mahler Jugendorchester, prowadzonej przez Claudio Abbado, z którą występował na BBC Proms Festival i Berliner Festspiele. W latach 1996-1998 występował z międzynarodową orkiestrą Philharmonie der Nationen w Niemczech, USA, Chinach i Rosji, z ktorą zagrał ponad sto koncertów. Od 1998 r. współpracuje z kwintetem smyczkowym I Solisti di Varsavia. Nagrał z kwintetem i Karolem Radziwonowiczem dwie płyty poświęcone twórczości F. Chopina. Współpracuje również z kwartetem Prima Vista, z którym koncertuje z takimi solistami jak: K. A. Kulka, P. Paleczny, J. Stanienda, T. Wojnowicz, W. Kłosiewicz, J. Kotnowska. Gościnnie wystąpił na płycie Siesta (A. Mleczko – as., ss. i kwartet Prima Vista), nominowanej do Fryderyka 2003 w kategorii album roku - muzyka kameralna. Jako muzyk jazzowy występował w zespołach Zbyszka Namysłowskiego, Marcina Małeckiego, Wojtka Majewskiego, Roberta Majewskiego i Filipa Wojciechowskiego. Od 2000 r. gra w Andrzej Kurylewicz Trio. Jest zdobywcą trzeciej nagrody na czwartym międzynarodowym konkursie improwizacji jazzowej w Katowicach. Uczestniczył w nagraniu wielu płyt zarówno klasycznych, jak i jazzowych: I Solisti di Varsavia i Karol Radziwonowicz – Chopin – Koncert e-moll, Koncert f-moll; Filip Wojciechowski Trio „Classic Jazz”-2000; Andrzej Kurylewicz Trio „Andrzej Kurylewicz Trio” Polskie Radio 2001; Wojciech Majewski Quintet „Grechuta” Sony Music Polska 2001; Filip Wojciechowski Trio „Romantic Meet Jazz” Dux 2003; Sinfonia Viva „Muzyka i Ekran” Dux 1999; „Muzyka i Ekran II” Dux 2001; Wanda Warska „Piosenki z Piwnicy” Polskie Radio 2004; Elżbieta Wojnowska, Włodek Pawlik „Sonety Szekspira” PPA i CS Impart 2004; Trio Marcina Maleckiego „Odyseja Kosmiczna” 2005.

CEZARY KONRAD – perkusista, kompozytor, aranżer, absolwent Akademii Muzycznej im. Fr.Chopina w Warszawie w klasie perkusji prof. Stanisława Skoczyńskiego. Przez czytelników miesięcznika Jazz Forum – uznawany za najlepszego polskiego perkusistę jazzowego według rankingu Jazz Top, nieprzerwanie od roku 1992. Pod koniec „studiów klasycznych” poświecił się muzyce jazzowej, a pierwsze znaczące sukcesy zaczął odnosić jako współtwórca grupy Central Heating Trio (wraz z pianistą Filipem Wojciechowskim,1989), z którą zajął I miejsce na festiwalu Jazz Juniors ‘90 w Krakowie oraz otrzymał I nagrodę na Festiwalu „Pomorska Jesień Jazzowa - Klucz Do Kariery” w 1990 roku. Central Heating Trio było również finalistą międzynarodowych konkursów jazzowych w roku 1990: „IX European Jazz Competition” w Leverkusen/Niemcy i „Europe Jazz Contest” Hoeliard /Belgia. W roku 1995 nagrywa pierwszą współautorską płytę wraz z Susan Weinert - „Meeting in Krakow”- wydaną w 1996 roku. W 1995 roku zakłada też swoją pierwszą grupę: Cezary Konrad Quartet, z którą w 1999 roku nagrywa swoją pierwszą autorską płytę – „One mirror… many reflections” - wydaną w 2000 roku. Muzyka na tej płycie stylistycznie nawiązuje do dokonań Allana Holdswortha oraz zespołów Tribal Tech i Yellow Jackets. Płyta nagrana została w składzie: Darek Krupa (guitars), Piotr Żaczek: (electric bass, fretless bass), Marek Podkowa (tenor sax, EWI), Leszek Możdżer (acoustic and electric piano), Zbigniew Jakubek (keyboards). Po dłuższej współpracy z Anną Marią Jopek, trwającej od roku 1998, w 2005 roku powstał nowy autorski projekt muzyczny, grupa – Cezary Konrad ‘ the NEW BAND, którego pierwszy skład tworzyli: Krzysztof Herdzin (electric piano), Paweł Pańta (electric bass, contrabas), Marek Podkowa (saxophones). W ostatnich latach Cezary Konrad (CK) współpracuje z takimi formacjami muzycznymi jak Włodek Pawlik Trio ( w składzie Włodek Pawlik, Paweł Pańta, CK), Krzysztof Herdzin Trio (w składzie Krzysztof Herdzin, Zbigniew Wegehaupt, CK), a do marca 2007 roku Andrzej Kurylewicz Trio (w składzie: A. Kurylewicz, Paweł Pańta, CK).

Poza wymienionymi już muzykami, Cezary Konrad występował i nagrywał z wieloma znakomitymi postaciami polskiej sceny jazzowej, między innymi Leszkiem Możdżerem, Zbigniewem Namysłowskim, Tomaszem Stańko oraz z zagranicznymi muzykami takimi jak Karrin Allyson, Randy Brecker, Deborah Brown, Mino Cinelu, Joe de Franco, Volker Greve, Gary Guthman, Omar Hakim, Paul Imm, Didier Lockwood, Pat Metheny, Nippy Noya, Susan Weinert. Od roku 2006 Cezary Konrad występuje również z koncertami solowymi, podczas których w sposób niezwykle widowiskowy prezentuje publiczności magiczny świat instrumentów perkusyjnych. Projekt koncertów solowych wywodzi się z wieloletnich doświadczeń Cezarego jako pedagoga, wykładowcy i prowadzącego zajęcia na wielu warsztatach muzycznych zarówno na terenie Polski jak i Europy. Wśród wielu nagród i wyróżnień Cezarego Konrada – na uwagę zasługują: Nagroda „Mateusza” im. Mateusza Święcickiego przyznana przez Program III Polskiego Radia oraz Stypendium im.K.Komedy przyznane przez Ministerstwo Kultury i Sztuki, a ostatnio Wyróżnienie dla Najlepszego Muzyka Perkusyjnego 2006 i 2007 w kategorii „Perkusista Jazz / Latin / Funk” wg ankiety czytelników czasopisma „Top Drummer”. Na swoim koncie ma blisko 80 nagranych płyt. Współpracuje z Warszawską Grupą Perkusyjną oraz z Polską Orkiestrą Radiową.

HENRYK MIŚKIEWICZ - saksofonista altowy

Wszechstronnie utalentowany muzyk. Edukację muzyczną rozpoczął od gry na akordeonie. Naukę kontynuował w Liceum Muzycznym we Wrocławiu. Po zdaniu matury kontynuował naukę w PWSM w Warszawie. Wspólnie z kolegami założył zespół dixielandowy Young Jazz Band. Wystąpili na festiwalu Jazz nad Odrą w 1967 r. Miśkiewicz zaprezentował się tam jako muzyk i kompozytor oraz jako najmłodszy uczestnik otrzymał wyróżnienie. Zespół powrócił na festiwal w roku następnym i zdobył dwie kolejne nagrody (dla zespołu i Miśkiewicza-kompozytora).

Mimo klasycznych studiów muzycznych, nie zerwał kontaktów z jazzem: grał w Big Bandzie Stodoła, w Jazz Carriers, nie stronił od współpracy z innymi zespołami - Sami Swoi, Alber Strobel, Swing Session. Przełomowym stał się dla Miśkiewicza udział w koncertach i nagraniach z "flagowym okrętem młodych polskiego jazzu" grupą Sun Ship. Wraz z rozwiązaniem zespołu (1981) Miśkiewicz w aureoli wybitnego polskiego alcisty rozchwytywany był przez zespoły Jarosława Śmietany, Henryka Majewskiego, Jana Ptaszyna Wróblewskiego (a zwłaszcza jego firmowy Made in Poland), Quintessence - Eryka Kulma, Kwartet Kuby Stankiewicza.

Lata współpracy z wielkimi polskiego jazzu zaowocowały (w 1994 r.) utworzeniem własnego, autorskiego kwartetu z pianistą Andrzejem Jagodzińskim, perkusistą Michałem Miśkiewiczem i basistą Zbigniewem Wegehauptem. W kwartecie tym Miśkiewicz najpełniej odnalazł się ze swoją muzyką i udowadniał, że jest instrumentalistą wielkiego formatu: ciekawym improwizatorem, doskonałym kompozytorem, lirycznym i błyskotliwym instrumentalistą. Dokonane wtedy nagrania oraz koncerty stanowią ważny dokument kreacji artysty.

Modny i podziwiany zapraszany jest do udziału w nagraniach i koncertach wybitnych twórców jazzu: od doskonałej współpracy z Ewą Bem, zespołami Ptaszyna Wróblewskiego (progresywnym Studiem Jazzowym PR i happy-jazzowym SPPT Chałturnik), zachodnioniemiecką Orkiestrą Radiową SFB Paula Kuhna. Niebawem promować począł "rodzinny jazz": z perkusistą - synem Michałem, wokalistką córką, Dorotą i żoną Grażyną. Od wielu sezonów Henryk Miśkiewicz jest laureatem jazzowych ankiet i plebiscytów (jako saksofonista i kompozytor). Jest autorem bestsellerowej, autorskiej płyty "More Love", najlepiej sprzedającego się niegdyś albumu z polskim jazzem. Sukces autorskich albumów późniejszych sezonów ("More Love", "Kakaruka", "Remembrances") nie przesłonił lat spędzonych na jazzowej estradzie: jego liryczne brzmienie saksofonu odnaleźć można w Jazz Carriers, Sun Ship, zespołach Henryka Majewskiego, Eryka Kulma, Zbigniewa Jaremko, Janusza Zabieglińskiego, Kuby Stankiewicza, big bandzie "Stodoła" oraz gościnnych występach z Ptaszynem Wróblewskim i poznańskim Vintage Band. Obecnie prowadzi nową formację Full Drive, z którą nagrał nową płytę.

Powrót do kalendarium
10

Koszyk

Koszyk jest pusty
0
/extension/selfphotostore/design/standard/images/ajax-loader2.gif
/selfstart/ajax /extension/selfstart/design/self/images/ajax-loader.gif

Sonda - czy na ulicy Marynarki Polskiej w Ustce powinien być zmieniony kierunek ruchu (do morza)

W tym roku zmieni się kierunek ruchu na ulicy Marynarki Polskiej. Część mieszkańców chce bowiem, aby ulicą można było dojechać do morza. Urzędnicy przed podjęciem decyzji chcą jednak zapoznać się z opinią specjalistów od planowania ruchu drogowego.

Zobacz cały artykuł

Czy jesteś za zmianą ruchu na części ulicy Marynarki Polskiej w Ustce tak, aby można nią było dojechać do morza?:

/selfphotostore/ajax