Muzyka Gadającej Tykwy trudna jest do jednoznacznego sklasyfikowania. Najbliżej właściwej definicji są określenia etno, folk, world music. Specyficznego charakteru nadaje jej połączenie tradycyjnych instrumentów ludowych z instrumentami używanymi w muzyce klasycznej i rozrywkowej. Na koncertach Tykwy usłyszeć można zarówno pochodzące z Afryki Zachodniej balafony, ngoni, djembe, gitę jak i kubańskie conga, tradycyjne tureckie flety ney, bułgarski kawal, lirę korbową, drumlę czy didjeridoo ale też waltornię, kontrabas i gitarę akustyczną.
Tak samo różnorodne są inspiracje muzyczne tego zespołu. Odnajdziemy tu utwory osadzone w pulsującym, dynamicznym rytmie Afryki Zachodniej, piosenki inspirowane bluesem, country, elementy improwizacji, w której pojawiają się znane tematy jazzowe i melodie reggae. Muzyka ta jednak nie naśladuje wiernie żadnej tradycji etnicznej, tylko posiłkuje się nimi na zasadzie inspiracji.
Jednak to nie partie instrumentalne, a wokalizy lidera zespołu - Gwidona, stały się elementem rozpoznawczym Gadającej Tykwy. Charakterystyczny, oryginalny wokalista śpiewa piosenki w wymyślonym przez siebie nieistniejącym języku. Jednak zespół tworzy też utwory w języku polskim, które są wyrazem radości i z przymrużeniem oka komentują współczesną rzeczywistość.
Muzyka Tykwy jeszcze w jednym aspekcie zbliża się do tradycyjnej muzyki ludowej - służy ona okazaniu radości i zabawie. Jest współczesnym, choć folkowym głosem dużego miasta Europy.
Muzycy Gadającej Tykwy:
Gwidon Cybulski - wokal, balafony, ngoni, gitara akustyczna
Tomek Kubica - waltornia, didjeridoo, wokal
Sebastian Wielądek - lira korbowa, flety, drumla, wokal
Łukasz Lamża - kontrabas, gitara basowa
Nikodem Bąkowski - congi
Kuba Pogorzelski - djembe, grzechotki
W tym roku zmieni się kierunek ruchu na ulicy Marynarki Polskiej. Część mieszkańców chce bowiem, aby ulicą można było dojechać do morza. Urzędnicy przed podjęciem decyzji chcą jednak zapoznać się z opinią specjalistów od planowania ruchu drogowego.