Hair

20-letni Claude Bukowski przyjeżdża z Oklahomy do Nowego Jorku na posiedzenie komisji wojskowej. Na swojej drodze spotyka czwórkę hippisów - przypadek sprawia, że zostaje z nimi na dłużej. Odkrywa świat nieznanych wartości i narkotycznych uniesień. Świat braterstwa, równości i tolerancji. Rozbrzmiewa "Era wodnika".

"Hair" powstało na podstawie brodwayowskiego musicalu. Początkowo obraz miał nakręcić George Lucas, a do ról epizodycznych przesłuchiwano nawet Madonnę i Bruce Springsteen'a. /opis dystrybutora/

Formanowi zarzucano, że nakręcił "Hair" za późno. Adaptacja broadwayowskiego musicalu miała już rzekomo nie przystawać do rzeczywistości. Kontrkultura wygasała, Bob Rafelson i Jerry Schatzberg pokazali w swoich filmach jej ciemną stronę: beznadzieję, narkomanię, głupotę. A „Hair” eksponuje piękno rewolucji obyczajowej, w które przestano wierzyć. Forman jednak uparł się, aby ocalić coś ważnego. Jemu właśnie w dużej mierze zawdzięczamy pozytywny obraz kontestacji, jaki utrwalił się w popkulturze. W niebanalnie zainscenizowanych taneczno-wokalnych numerach do głosu dochodzą radość, przyjaźń, miłość. Bez szyderstwa, bez dystansu...(…) Forman żegna rewolucję dzieci-kwiatów, lecz sugeruje również, że jest ona świadectwem epoki. Zapisem idei, które nie powinny przeminąć ani sczeznąć w przesadnie ironicznym nawiasie. Zbyt rychło zapomnieliśmy o kolorach i radościach kontestacji.
/Błażej Hrapkowicz, miesięcznik FILM/

Scenariusz: Michael Weller
Produkcja: USA 1979, 78 min.
Obsada: John Savage, Treat Williams, Don Dacus, Beverly D'Angelo, Nicholas Ray, Annie Golden, Dorsey Wright
Muzyka: James Rado, Gerome Ragni
Zdjęcia: Miroslav Ondříček