Kung Fu Panda 2

Komedia twórców hitów “Shrek”, “Madagaskar” i “Kung Fu Panda”. Spełniły się marzenia Po i jest on teraz Smoczym Wojownikiem. Wraz z przyjaciółmi, mistrzami kung fu, czyli Potężną Piątką: Tygrysicą, Żurawiem, Modliszką, Żmiją i Małpą, chroni Dolinę Spokoju. Ale nowe wspaniałe życie Po jest zagrożone. Oto straszliwy złoczyńca planuje wykorzystać sekretną broń, by podbić Chiny i zniszczyć kung fu. Po i Potężna Piątka muszą wyruszyć w podróż przez kraj, aby stawić czoła zagrożeniu i zniszczyć zło.
Trzeba przyznać, że druga część przygód żarłocznej pandy Po nie jest tylko kolejnym rozdziałem walk kung fu z pretekstowo napisaną fabułą, ale że twórcom udało się rozwinąć bohaterów i napisać im całkiem nową, zajmującą przygodę. Scenarzyści sprytnie wykorzystali motyw, który w "jedynce" pozostał niedopowiedziany: otóż bohater nie za bardzo przypominał gęś, czyli swojego domniemanego ojca, czego sam zdawał się nie dostrzegać. Część druga wyjaśnia prawdziwe pochodzenie Po. Ten element napędza całą akcję. Nie musimy się jednak obawiać, że w scenach walk będzie padał wystrzał za wystrzałem, że poleje się krew. "Panda” została wierna kung fu i choć dużo w niej widowiskowych scen pojedynków, to na pewno nie można powiedzieć, że jest filmem epatującym agresją. Miała rację Angelina Jolie (która po raz drugi użyczyła głosu Tygrysicy), mówiąc na konferencji prasowej, że filmy dla dzieci nie muszą ignorować faktu, iż skłonność do przemocy jest częścią ludzkiej natury, natomiast powinny ukazywać ją w wyważony sposób i w ramach mądrej historii. To na szczęście przypadek "Pandy": choć jest utrzymana w dość beztroskim tonie, a akcja toczy się wartko, porusza jednak takie „trudniejsze” tematy, jak problem adopcji, poszukiwanie własnej tożsamości, podtrzymywanie więzi rodzinnych i panowanie nad emocjami. Po przypomina bowiem dziecko z ADHD, które musi się nauczyć kontrolować swoje emocje, gdy tymczasem zimna, opanowana Tygrysica musi się nauczyć je okazywać.
Sama animacja jest w drugiej części dużo bardziej subtelna niż poprzednio. Dorośli widzowie pewnie docenią malarskie, dopracowane detale, a dzieci spotkają znanego im bohatera, którego puszystość została oddana tak wiarygodnie, że aż chciałoby się go przytulić.

Scenariusz: Glenn Berger, Jack Black
Produkcja: USA 2011, 90 min.
Obsada: w polskiej wersji językowej: Marcin Hycnar, Jan Peszek, Wojciech Paszkowski, Anna Gajewska
Muzyka: Hans Zimmer, John Powell