Zakazane owoce

Laestadianie, konserwatywny nurt odnowy religijnej w luteranizmie, liczy w Finlandii ok. 110 tys. wyznawców. To zamknięta wspólnota potępiająca wszelkie nowoczesne idee, a także telewizję, kino, muzykę, taniec, sport, używki, seks przedmałżeński, a nawet kobiecy makijaż. Do tej społeczności należą bohaterki „Zakazanych owoców”.
Dwie osiemnastolatki wyjeżdżają do wakacyjnej pracy w mieście. Głodna życia i przygód Maria potajemnie ucieka z rodzinnego domu, aby poznać świat zakazany i potępiony przez jej religię. Dużo spokojniejsza Raakel niechętnie opuszcza wiejską idyllę i wyrusza za Marią jedynie z obawy, by przyjaciółka nie straciła wiary i nie opuściła wspólnoty na zawsze. To lato - pełne niebezpiecznych pokus, intensywnych doznań i złamanych zakazów - nieodwracalnie zmieni ich życie.
Maria i Raakel są jak ogień (piekielny) i woda (święcona). Pierwsza chce się bawić: ubierać w fajne ciuchy, pić i uganiać za chłopakami. Druga próbuje za wszelką cenę postępować według zasad wpojonych przez laeastadiańskich duchownych. Reżyser Dome Karukoski („Dom mrocznych motyli”) z wielkim wyczuciem przygląda się emocjonalnej szamotaninie dziewczyn – nie przyjmuje pozycji ani wszechwiedzącego mentora, ani zimnego obserwatora. Lubi swoje bohaterki nawet wtedy, gdy zachowują się wyjątkowo głupio. Rozterki bohaterek dotyczą eksperymentu zwanego młodością, czasu pierwszych prób i doznań. To moment błędów, ale i usprawiedliwionej beztroski, spontaniczności, bezinteresownego szczęścia. Żelazne zasady laestadianizmu przede wszystkim zakazują, nie oferując nic w zamian. Reżyser widzi ten paradoks – życia blisko natury, choć wbrew swojej własnej. Wraz z wiarą powinna płynąć siła, a nie tłumienie potrzeb i poczucie wstydu.

Scenariusz: Aleksi Bardy
Produkcja: Finlandia, Szwecja, 2009, 102 min
Obsada: Marjut Maristo, Amanda Pilke
Muzyka: Mattias Eklund
Zdjęcia: Tuomo Hutri